Zaterdag 20 september lanceerde het muziekduo‘ Mallet-Collective’ in de Kunstkerk de nieuwe CD ‘View from Dutch trains’. Muziek voor twee marimba’s die op allerlei manieren geassocieerd kan worden met (trein)reizen.

Nu zal het Marimba Duo niet met de trein zijn gekomen. Daarvoor zijn hun instrumenten te groot. Voor de bezoekers die wel met de trein kwamen: op het station in Dordrecht klonk de hele dag een korte drietonen marimba-tune. Met verwijzing naar de Kunstkerk-avond.

Georgi Tsenov (l) en Ramon Lormans (r)

Mallet-Collective
Het Mallet-Collective bestaat uit marimbaspelers Ramon Lormans en Georgi Tsenov, per project waar nodig aangevuld met andere muzikanten. Een paar jaar geleden trad het Collective enkele keren op tijdens het Dordtse Bachfestival. Ook in de Kunstkerk, met meerdere marimbaspelers. Wellicht dat het hen geïnspireerd heeft om de CD in ‘onze’ kunstkerk op te nemen en ten doop te houden.
Ramon Lormans is de artistiek leider van het Mallet Collective. Naast zijn werk als musicus doceert hij aan het Codarts Conservatorium van Rotterdam. Daar leerde hij toenmalig student Georgi Tsenov leren kennen. Het leidde tot de huidige intensieve samenwerking. Samen vormen ze het hart van het ensemble.
Het zal niet bij iedereen bekend zijn dat ‘mallets’ percussiestokken zijn die vooral gebruikt worden voor de marimba. Ook zal niet iedereen zich realiseren dat de marimba een instrument is dat pas in de vorige eeuw is ontwikkeld. Soms klonk het instrument in de popmuziek, luister maar eens naar ‘Under my thumb’ van de Rolling Stones en Mama Mia van Abba.
Regelmatig lees ik: “Als Bach de marimba had gekend had hij er zeker voor geschreven…” Een moderne versie van de Klavecimbel?

Views from Dutch Trains
Het thema van de CD ‘Views from Dutch trains’ werd ingegeven door één van de wat ‘oudere’ nummers die we erop kunnen terugvinden: ‘Views from a Dutch train’ van Jacob ter Veldhuis. Oorspronkelijk werd dit stuk in 1992 geschreven voor twee accordeons. Ramon Lormans vertelt tijdens de release over zijn voortdurende zoektocht naar bruikbare muziek voor zijn instrument en herkende direct de mogelijkheden om het om te zetten voor zijn instrument. Zelf reis ik graag met de trein. In de relatieve stilte van een coupé kun je je verstoppen achter een boek of ander leesvoer. De meesten verschuilen zich achter een mobiel. Anderen kijken graag naar buiten om te genieten van de Nederlandse landschappen. Het is ook een plek waar bijzondere ontmoetingen en gesprekken plaats vinden. Altijd wel een aanleiding te vinden… Zo reisde ik een keer het hele land door met een bordeauxrode hobbeleland van de Ikea op mijn schoot. Je zou zeggen, daar gaat iemand over beginnen, maar nee. Het gaf bij niemand van mijn medereizigers aanleiding om een gesprek aan te knopen… Ik dook maar in mijn boek…
Al deze associaties vinden we muzikaal terug in de cd.Tijdens de release afgelopen zaterdag in de Kunstkerk waren alle componisten aanwezig, waarschijnlijk een unicum voor een dergelijke gelegenheid. Zo leverde de componistenfamilie Sporck maar liefst drie van de zeven stukken. Vader Jo met ‘Dubbelspel’ en zonen Antal en Mischa met ‘Keep going’ en DeSolation’. Tijdloze muziek van twee generaties…
Over ‘DeSolation’ lezen we op de website van het Collective: “De muziek reflecteert de innerlijke reis van de reiziger, waarbij de stilte en het ritme van de trein worden omgevormd tot een muzikaal verhaal dat zowel fragiliteit als kracht uitstraalt.” Wat mij betreft vormt dit mijn centrale reflectie op de hele CD.
De link naar Dordrecht bestaat niet louter uit de plek waar de CD is opgenomen waar de release van de CD plaats heeft. 

De Dordtse componist Jannum Kruidhof schreef speciaal voor dit album het stuk ‘Op de Uitkijk’. Het kent een relatief rustig begin en einde met in het midden ruimte voor de nodige ‘onrust’. Genoeg mogelijkheden voor introspectie en dromen. Het inspireerde violist en dichter Manja Kruidhof – Okkerse, echtgenoot van de componist, tot het volgende gedicht:


Op de uitkijk

Sneltreinvaart, zijn we al
halverwege? Een raam,
een bespiegeling, een tunnel.

Lichtpuntjes in het donker,
huilende kinderen, (het zijn die van mij!),
een schaterlach, de reis gaat door:
een oogwenk, een volgend station.

We leven in een versnelling, we dromen van
een goede afloop, nee, we dromen niet,
we vertrouwen, we kijken ernaar uit.


Denk niet, een cd met uitsluitend twee slaginstrumenten, met zeven overwegend nieuwe stukken, dat leidt tot een ontoegankelijk geheel. Integendeel. Het album roept een bijzondere atmosfeer op, gedragen door toegankelijke muziek waar je zelf veel in kunt terugvinden: kwebbelende kinderen in een (te) drukke coupé, beweging en ritmiek (van een locomotief), rust, stiltes.

Het Mallet-Collective en alle componisten

Beide musici beheersen hun instrument, alsof het met hen volgroeid is. De opname van de CD is uitstekend. Doorgaans heb ik wat moeite met de akoestiek in de Kunstkerk. Op de CD is daar niets van te merken en ook zaterdag bij het concert was er niets mis mee.
Een boeiende kennismaking met het Mallet-collective.

Gehoord in de Kunstkerk, zaterdag 20 september:
Het Mallet-Collective: Views from Dutch Trains
works for marimba duo
met Ramon Lormans en Georgi Tsenov op Marimba​