De afgelopen week voelde ik me steeds gedeprimeerder worden. Poes Karel een paar dagen geleden overleden, de twee oorlogen die ons op dit moment zo onder de huid zitten lijken alleen maar wreder te worden en het einde is nog niet in zicht. In Nederland verdragen we elkaar steeds minder, aangestoken door politieke leiders die vooral mensen tegen elkaar uitspelen in plaats van verenigen. 

Vanuit dit wankel gemoed wandelde ik op zaterdag 18 mei richting De Witt om me te laten onderdompelen in het Barbershop Ontmoetings Festival (BOF).  

Nu moet ik toegeven, de wereld van de ‘Barbershop’ muziek was voor mij onbekend terrein. Geen idee wat me te wachten stond. Nu had ik wel gekeken op onder meer de website van Route Sixteen, het Dordtse Barbershop koor dat ook verantwoordelijk was voor de organisatie.

Barbershop

Zoals veel muziekgenres die we nu kennen is ook de Barbershop traditie overgewaaid vanuit de Verenigde Staten. Eind 19^e eeuw waren kapperszaken (barbershops) belangrijke ontmoetingsplaatsen. De mannen die wachtten op hun opknapbeurt doodden de tijd door samen te zingen. Combineer dat met het muzikale en sfeervolle van de Afro-Amerikaanse kerken en je komt tot een prachtige mengelmoes van close harmony zang.

Barbershop kent in het algemeen twee verschijningsvormen: het kwartet en het koor. Met 4 verschillende stemmen. Op het repertoire staan veel bekende ‘evergreens’, overwegend Engelstalige liedjes en bijna altijd over de liefde. En gelukkig is de barbershop al weer een tijdje toegankelijk voor mannen en vrouwen…

Vanuit de wereld van close harmony wordt soms wat neergekeken op het wat volksere ‘barbershop’ zingen. Goed bedoelende amateurs… De sufferds, zo onterecht!

Het festival

Wat een heerlijke dag! Overal in de binnenstad stonden kwartetten en koren. Mijn eigen tocht begon op het terras bij filmhuis Witt waar de koren en kwartetten zich verzameld hadden. Route Sixteen Dirigent Marlous Luiten zette de dag in gang met alle deelnemers. Vanaf de allereerste noot zat de stemming er in. Ik was terechtgekomen in een gemeenschap van positief gestemde, vrolijke, muzikale mensen. 

Vanuit Filmhuis Witt is het nog geen minuut lopen richting de museumtuin waar Route Sixteen zelf aftrapte. Met bekende liedjes van onder meer Billy Joel en Queen die op het repertoire staan van meerdere groepen. Zo zongen ze “In every heart there is a room and you can have this heart to break”. Een paar stappen verder tussen de kunstwerken van Hella de Jonge in de Kunstkerk zong het vrouwenkwartet ‘Mrs Jones’ onder meer “Goodnight my angel it is time to dream”, ook van Billy Joel, om van daaruit over de markt te wandelen richting Trinitatiskapel. Na een vrouwenkoor en een vrouwenkwartet was het de beurt aan een mannenkoor ‘Mates4ever’. Niet erg om even te zoeken naar een beginnoot. Het Slavische liedje “Tibie Pajom” klonk prachtig. Omdat de Trinitatiskapel toch wel een van mijn favoriete plekjes is in de stad bleef ik even voor het Tilburgse mannenkoor T-Sing. Zij brachten onder meer ‘Smile’, het liedje van Charley Chaplin dat op het repertoire staat van veel gerenommeerde zangers. Het blijft tijdloos. Ook “Can you feel the love tonight” uit de Lion King kwam voorbij, later nog een keer gehoord.

Het vrouwenkoor ‘Keychange’ uit Goes sloot mijn bezoek aan de Trinitatiskapel af. Met hun laatste lied  laatste lied ‘Country Roads’ van John Denver. Deed me weer een luikje openen van de tijd dat ik in Terschelling woonde. De gestopte Hessel zong hetzelfde liedje dat bij hem niet ging over West Virginia maar over ‘West-Terschelling’. Zo zie je maar hoe muziek verbindt…

Op weg naar de Augustijnenkerk strandde ik in het Hof. Prachtige locaties, gecombineerd met mooie muziek en ontmoetingen.

Show of champions

Het festival werd ’s avonds afgesloten met de ‘Show of the champions’ in de Wilhelminakerk. Met de winnaars van Barbershopconventie 2023. Ons eigen Route Sixteen won er Zilver! Zo veel bekende liedjes weer van Beatles, Simon & Garfunkel en Beegees. De kwaliteit van zowel de kwartetten als de koren was uitzonderlijk hoog. Hoogtepunt van de avond voor mij was kwartetwinnaar Project X met “The way we were” van Barbara Streisand. Deze bijzondere avond werd afgesloten met het Gouden koor ‘Mixed Nuts’, een samenstelling uit diverse andere koren en kwartetten, typerend voor de gemeenschapsuitstraling van deze gemeenschap. 

‘Barbershoppers’ zijn gewend om na een optreden nog even door te gaan met zingen, de zogenaamde “Afterglow”. De avond werd dan ook afgesloten met ‘The Anthem’. Vrijwel iedereen zong staande mee.

Mijn dag en dit stukje begon in een wat mineurstemming. Dankzij mijn kennismaking met het Barbershop fenomeen kan ik weer even vooruit. Om af te sluiten met James Taylor, uit zijn prachtige liedje ‘The lonesome road’, eerder op de dag gezongen: “Don’t turn your head back over your shoulder and only stop to rest yourself when the silver moon is shining high above the trees”. 

Gezien op 18 mei 2024:

Het Barbershop Ontmoetings Festival 2024

Diverse locaties in de binnenstad

Afsluitingsconcert ‘Show of the Champions’

In de Wilhelminakerk